Friday, September 15, 2006

Mutluluğun Resmini Yapabilir misiniz?



Şu yandaki resim yıllar önce bir mail zinciri sonrası bana da yollanmıştı. Bu sanatsallıkla ilgisi olmayan ama şirin resim ile çizerimiz aslında zor bir şeyi, "Mutluluğun resmini çizmeyi" becerebilmişti... Bilgisayarımda sakladığım bu resme ara sıra bakar ve tüm olusuz, kötü şartlara rağmen tek bir yatakta mutluluk içinde yatan anne- baba ve çocuklara bakarım. Biz sıcak evlerimizde, güzel, geniş yataklarımızda günün stresi yüzünden uyuyamazken onlar kimbilir kaçıncı rüyalarını görüyorlardır diye düşünürüm. Bu bana güç ve iyimserlik de verir. Ayrıca çocukluğumda anne- babamın yatağına girebilme ayrıcalığı yaşadığım günler aklıma gelir. Ne sevinirdim beni yataklarına kabul ettiklerinde, hele soğuk bir kış gecesi anneye sarılmak ne güzeldir... Benim oğluşumda bayılır buna ama koca adam oldu artık.

Bir de hastanelere gittiğim zaman halime şükrederim. Aslında en önemli şeyin yürüyebiliyor, koşabiliyor, nefes alabiliyor, çalışabiliyor olmamız olduğunu düşünürüm.

Keşke hep iyimser olabilsek, keşke bizden kötü durumda olan insanları görüp halimize şükretsek; işyerindeki sıkıntılar, para ve iktidar kavgaları, kayınvalide- gelin çekişmeleri, o şöyle demiş, bu böyle etmiş meseleleri ruh sağlığımızı ve dolayısı ile beden sağlığımızı bozmasa. Hayat hep güzel geçse, nefes alsak...

Hayat hep pembe olsa?

Aslında bizim de elimizde değil mi? En azından buna çabalayabilirz.

*Bunları gezindiğim bloglardaki siyahlar içinde gördüğüm arkadaşlar için yazdım. Umarım hepsi renklenir:-)

Renkli günler...

5 Comments:

Blogger bocuruk said...

Merhaba,
İnsan çok tatminsiz bir yaratık. Gerçi böyle olmasaydı belki insanlık teknoloji bu kadar ilerleyemezdi. Ben bugün hastanedeydim. Dediğin gibi böyle yerlerde insan birtakım şeylerin değerini daha iyi anlıyor. Ve ben epeydir bunu sadece kötü şeyler olduğunda değil de iyiyi yaşarken de kıymetini bilmeye çalışarak huzuru buluyorum. Ben de inşaat mühendisiyim. Şimdiki aklım olsa kesinlikle bu mesleği seçmezdim. Bayanların bu meslekte ilerlemesine izin vermiyorlar. Ve ben de çoktan vazgeçtim zaten :( Ailede yakalanan huzur ve mutluluk herşeyden daha önemli ve Allah sağlığımızı bozmasın da gerisi inan boş...
Sevgilerimle

10:32 AM

 
Blogger Age35 said...

Çok güzel bir resim gerçekten,içim ısındı benimde..Bu arada ben "koç" burcuyum..=)

11:07 AM

 
Blogger Nenoni said...

Merhaba blog dünyasına hoşgeldin.Önce seni kimsenin okumadığını sanırken birde bakıyorsun blogcular apartman komşuların gibi olmuş:)) tekrar hoşgeldin.

2:13 AM

 
Blogger renkler said...

Yorum bırakan sevgili dostlar,

Bloğumu ziyaret ettiğiniz için teşekkürler...

Bocuruk; İnşaat sektörü özellikle söylediğin gibi kadınların ilerlemesine çok olanak tanımıyor. Ben teknik müdür oldum ama biliyorum ki gelebileceğim en üst nokta bu. Eskiden çok hırs yapar, kendimi yer bitirirdim. Ama şimdi iş hayatının ruhumu karartmasına çok izin vermiyorum. Böyle olunca işinden de daha çok zevk alıyorsun. Bir nevi kendimi rüzgara bıraktım, benim için en öçnemlisi ailem ve sağlığım. Gerisi hayatımda sadece aksesuar...

Age 35; uzun süredir takip ettiğim bloglardan biri de seninkiydi. Koç burcu olduğun belliymiş:-)

Nenoni; umarım benim bloğum da çok okunanlar arasına girer bir gün:-)

Renkli kalın...

12:29 AM

 
Blogger Yumurcak said...

Selam..

Resim Abidin Dino'nun.. Nazim Hikmet'in "Mutlulugun resmini yapabilir misin, Abidin?" dizesi uzerine yapmis.

Blogun guzel olmus, eline saglik :)

10:20 PM

 

Post a Comment

<< Home