Thursday, December 14, 2006

İyi ki doğdum ben:-)

Şimdi diyeceksiniz ne megolaman kadın bu! "İyi ki doğdum" diyerek kendini kutluyor... İyi de ben doğmuş olmaktan mutluyum. Hepimiz de bundan memnun olmalı ve doğum günümüzü coşku ile kutlamalıyız... Allahın verdiği bu canı gerçekten mutluluk ile karşılamalıyız. O nedenle kendimi çok çok kutluyorum:-)

Aralık ayı yılın en sevdiğim ayıdır. Buna Kasımın sonunu da katıyorum çünkü oğlumun yaşgünü var biliyorsunuz. Sonra Aralık 10 gibi bizim evde çam ağacı süslenir. Bu eve başka bir neşe getirir. Hepinize öneririm. Bunu hristiyanlığın bayramı, noel olarak bakarak yapmıyorum, sadece yeni bir yılı heyecanla beklediğimizin bir simgesi olarak görüyorum., ortama neşe getirmesi hoşumuza gidiyor... Sonra yaşgünüm var, veeee yılbaşı hazırlıkları... Hediyelerin alınması, evin süslenmesi, planlar yapılması... Çarşılar, yollar ne güzeldir bu dönemde... Işıl ışıl, cıvıl cıvıl...

Konumuza dönüyorum çünkü yılbaşı öncesi konusu apayrı bir post...

Eşim her yıl anneme bugün teşekkür eder beni doğurduğu için. Hoş bir jest. Aslında ne kadar doğru, biz sadece doğduk bu gün. Oysa bizi annelerimiz doğurdu, acı çekti, uğraştı, anne oldu...

Aslına bakarsanız annemler beni doğurmayı filan düşünmüyorlarmış. İki erkek çocuk ile mutlu mesut bir hayatları varmış. Bir kız çocuk hayali filan da kurmamışlar, belki buna hiç ihtiyaç hissetmemişler. Zaten genç yaşta yuvalarını oluşturmuşlar. Annem iki oğlunu büyütme, gelecekte ikisinin koluna girip güzel yerelere gitme, onlarla dans etme, torun torba sahibi olma hayalleri kurarken kabus gibi birşey olmuş. Bu ailemizin tarihindeki en acı olaydır. Aslında böyle bir günde acıklı birşey anlatmak ve sizi üzmek istemem ama hayatımın ne kadar tuhaf bir tesadüfe ama acı bir tesadüfe bağlı olarak şekillendiğini anlamanız için anlatacağım:

Ne yazık ki bir gün, büyük ağabeyim daha 7 yaşındayken, ilkokul ikideyken trafik kazasında vefat etmiş. Ehliyetsiz bir sürücünün, freni bozuk kamyonu altında. Bunu yazarken şu an ağlıyorum. Allah kimseye evlat acısı göstermesin... Bu ailem için çok acı bir olay tahmin edersiniz ki. Bu aşamada aile parçalanabilir, birbirine daha da kenetlenebilir de... Allahtan annem ve babam birbirine kenetlenmeyi seçmiş. Belki sevgilerinin büyüklüğü sayesinde...

O aşamada bir çocuk istemişler, hem de çok... Ve ben olmuşum. Hayatımın varlığının bir başkasının ölümüyle olmuş olması aslında çok garip bir his biliyor musunuz? Aslında bazen berbat bir duygu olabiliyordu bu. Psikoloğuma bu olayı anlattığımda kadın hiç beklemediğim bir tepki göstermişti. O an bana baktı ve sustu, O da ben de sustuk ve birbirimize baktık. Kadın şok olmuş gibiydi. Bir iki dakikalık bir sessizlikten sonra "bu durum karşısında ne hissediyorsun " diye sordu. Bunu hayatımın çok evresinde aklıma getirmeme rağmen birşey düşünmemiş, ya da düşünmekten kaçmış, sadece ve sadece gari ve açıklanamaz bir rahatsızlık hissetmiştim. Ama kadın ne düşündüğümü soruyordu. Ona sadece " hoşuma gitmiyor" dedim.

Bu konuda aslında rahatsız olmayabilirdim. Ama sağolsun annem hilafsız herkese, tanıdığı, tanımadığı, tanıştığı, otobüste yanına oturan, arkadaşlarımın ailesi, hiç farketmez herkese başına gelen bu acı olayı kısaca anlatır ve benim varlık sebebimi açıklardı" İŞTE ACIMIZIN ÜSTÜNE ONU YAPTIK" Bu beni hep sıkardı, hep sıkardı,sıkardı. Neden anlatıyorsun ki hep, neden benim varlığımın pamuk ipliğine bağlanmış olduğunu defalarca başıma kakıyosun ki? Allah için babamı bir kez bunu söylerken veya bana bunu hissettirirken görmedim. Ama annem... Biliyorum kötü niyetle yapmıyordu. Belki bunu paylaşmakl istiyordu, çok konuşkan, girişken ve açık biriydi o... O zamanlar öyle çocuk psikolojisi filan önemsenmezdi. Benim odada bunları dinlediğim bile farkedilmiyordu sanırım. Hatta bizlerin bir psikolojisi olduğunu bile düşünmezlerdi.

Doktor hanımı şoka uğratan bu durum beni biraz gerçekle yüzleştirdi ama iyi yönde bir durum da yarattı. Bu durumu kabüllendim ve annemi içimde bağışladım. Anneme bu nu sordum geçen yıl ve doktorun anllattıklarını. Kızım ne bileyim hata yapmışım, kusura bakma dedi. Ben de boşver, sadece bil istedim dedim.

Garip bir yaşgünü hikayesi olduğunu biliyorum. Buraya otururken bunları yazacağımı bilmiyordum. Doktorum ve eşim dışında bunu kimseyle paylaşmamıştım. Artık bizler ebeveyniz ve ne olur çocuklarımızın beyinlerinin emme gücünün ne kadar büyük olduğunu ve yaptığımız herşeyin, söylediğimiz her kelimenin o beyinlere kazındığını ve gelecekteki psikolojisini etkilediğini, kişiliğini şekillendirdiğini unutmayalım. Bu lütfen size bir uyarı hikayesi olarak kalsın.

Doktoruma aynı gün şunu sordum: "Bir çocuğum daha olsun istiyorum. Kız çocukları hani aileye daha bağımlı olur derler ya belki bu nedenle de bunu istiyor olabilirim. Peki bu da çok bencilce değil mi?" O da dedi ki "zaten çocuk doğurmanın kendisi bencilce ama bu doğanın kanunu... Herkes bu bencillikle ürer... O nedenle sakın böyle düşünme ve kendini suçlama".

Off, her neyse, işte burada aranızdayım. Kardeşimi (aslında benden büyüktü ama o benim için hep çocuk Önder olarak kaldı) de rahmetle anıyorum. O bir melektir şimdi...

Tuhaf hissediyorum ama yine de mutluyum. Hayat ve yaşamak güzel. Birinden çalınmış olsa bile...

34 Comments:

Blogger Gamzeli said...

Doğum Gününü En İçten Dileklerimle Kutluyorum Canım...İyiki doğmuşşsun ve seninde evladın var hiçbirşeyi takma takma sadece aileni düşün sen...Herşeyde bir hayır bir kısmet vardır derler her zaman...
Çok üzüldüm abinin ölümüne, benim kardeşimde var şuan 13 yaşında ismi Öndercan aklıma hemen o geldi,allahım hep korusun onları...Ne güzel tam melek olduğu zaman ahirete gitmiş,sıkma canını görmemişsin hiç olmazsa bir de sende görseydin hiç unutamazdın...Öptüm canım seni..

12:57 AM

 
Anonymous Anonymous said...

Nice sağlıklı yaşlara...
Anlattıkların üzücü de olsa annenin seni çok sevdigine eminim.. Sonuçta anne olmanın ne demek olduğunu sen de iyi biliyorsun!
Tekrardan doğum günün kutlu olsun!

1:38 AM

 
Blogger ceyda'nın tükkanı said...

Canım oğlunla, eşinle, ailenle nice mutlu yıllar diliyorum sana. Dilerim hep mutlu olursunuz. Annen içinde kardeşinin yokluğunu kabullenmeye çalıştığı için öyle konuşmuştur diye düşünüyorum. Biz de anneyiz ve bütün çocuklarımızı aynı duygularla seviyoruz. Annenin sana çok düşkün olduğunu daha önceki yazılarından da biliyorum. Sen bu konuda hiç üzme kendini bence. Tekrar iyi ki doğdun:))

1:49 AM

 
Blogger yaz said...

Canım, benim doğumum da benzer şekilde bir başkası sayesinde olmuş. Fakat benim ki daha romantik ve komik sebeplerden diyebilirim. Daha uygun bir zamanda anlatırım hatta. Bence bu konu hakkında çok olumsuz düşünüp bilinçaltını etkileme. Bazen acılar anlattıkça hafifletir insanı. Annenin yaptığı da böyle birşey diye düşünüyorum. Yoksa seni sevmemeleri söz konusu bile olamaz ve bence seni bu dünyaya getirmek istediler çünkü sevgilerini kendilerinden bir parçaya vermek istediler. Abinin ve tüm bebeklerin de dünyaya gelme sebebi bu değil mi?

2:10 AM

 
Blogger Asortik Krep said...

Doğumgünün kutlu olsun Renkler :))
Nice yıllara ..
Bu konuda üzülmeni pek anlayamadım aslında çünkü sende yazdın ki severek ve isteyerek yapmışlar..Yeni bir bebek yeni bir heyecan..Aileye yeni bir mutluluk getirmişsin ne güzel :))

3:04 AM

 
Blogger renkler said...

Gamzeliciğim çok sağol... Allah çocukları korusun...

bgm ciğim annem tabi beni seviyor. Bilmeden yapmıştır bu kesin. Neyse ki artık biz yeni anneler daha bilinçliyiz. Çocuklarımızın duygularını da önemsiyoruz. Onlar bizim yanımızda oynar gibi görünebilir ama aslında ne desek duyuyorlar biliyor musun? Dikkatli olmak lazım.


Ceydacığım sağol. Valla hiç üzgün değilim, sadece bu konu nereden aklıma geldiyse yazdım. Belki kardeşim rahmet istemiştir kimbilir???

Yazcığım, aklıma bazı senaryolar geliyor senin doğumla ilgili:-) Üzülmüyorum ama aklıma geldi ve sizinle paylaşayım dedim. Sonuçta buradayım değil mi?

Asortikçiğim sağol canım. Artık birşeye üzülüyor değilim. Valla iyiyim. Hatta evimdeyim, hiç bi iş yapmayacağım dedim ama yine dayanamayıp kek yapıyorum. Ben tatlı çok sevmem ama evdekiler seviyorlar. Benim tatlı krizim şu an olmadığı için yiyeceğimi sanmıyorum. Ama sanırım eşimin pasta ile ilgili bir süprizi olacaktır. Onu yerim valla...

3:14 AM

 
Blogger yagmur damlasi said...

Çok ilginç gerçekten,çünkü benim de

62 nin 25 Martında ablam doğmuş.4 saat yaşamış.

63 ün 26 martında ben doğmuşum.:(

O, yaşadığı 4 saatte hiç ağlamamış,boncuk gözlerini açıp,herkese uzun uzun bakmış,odayı incelemiş ve gitmiş.

Bana bir kere o da şakayla ,"o yaşasaydı sen doğmazdın herhalde" dediler,unutmamışım işte.

Ama bir:senin psikolog da pek acemi imiş,yaranı arttırmış.

iki:sen (ve ben)
Allah bizi yaratmayı dilediği için doğduk.Bak:

"O'nun bilgisi olmadan hiçbir dişi hamile kalamaz ve doğuramaz"
"Fâtır Suresi:11"
Zaten affetmişsin aileni ama bunu da düşün,yüreğini ferah tut olur mu canım arkadaşım.


Ya zaten şiir beceremem,ama gece uykulu yazdığım -gökkuşağı-doğum günü mesajlarım istediğim kadar güzel olmamış:((

Sevgilerimle öptüm nanaklarından.

4:42 AM

 
Anonymous Anonymous said...

Canım nica mutlu sağlıklı bir yaş diliyorum. Doğum günün kutlu olsunn..
sen aileni tekrar hayata bağlamışsın bence.Cidden iyiki doğmuşsunki yaşanan bir acıyı hafifletmişsin.. Allah hepinize uzun ömürler versin. Ağabeyine de allahtan rahmet diliyorum.

Öpüyorum..

4:43 AM

 
Blogger renkler said...

Sevgili Yağmur Damlası. Gökkuşağı mesajların çok güzeldi, çok sağol. Bence psikoloğum olayla yüzleşmemi istedi. Çünkü bunu ona anlattıysam bir nedeni vardır diye düşündü. Ben olayı önemsemiyor gibi davranıyor ama bir yandan da sorunlarımla birlikte ona anlatıyordum. Bence bunu vurgulamak istemiştir diye düşünüyorum. Ayrıca psikoloğumun sadece mantık budalası bir doktor olmaması da iyiydi. İnsanca tepkiler verebiliyordu ve bu beni üzmekten çok rahatlatıyordu...

Dediğin doğru, Allah biz doğalım istediği için doğduk... Ona şükrediyorum zaten:-)

5:49 AM

 
Blogger renkler said...

ccc ciğim sağol canım...Ailem mutlaka hep çocuklarını düşünmüş ve üzülmüşlerdir. Ama hayata küsmediler ve onları mutlu ve sevgi dolu bir çift olarak hatırlıyorum. Annem arada bir ağlar ama bunu hiç bize yansıtmaz. Ben tahmin ediyorum sadece

5:51 AM

 
Blogger damak tadı said...

Bitanem doğum günün kutlu olsun,nice nice güzel yaşlara tüm sevdiklerinle..Allah sizleri uzuuuun yıllar birbirinizden ayırmasın tatlım.
Yazdıklarına üzüldüm tatlım,önemli olan bundan sonra sizlerin çook iyi olmanız..Canım benim sakın üzülme olurmu..Seni çoookkk seviyorum..Şimdi hemn çıkmam gerekiyor çok öpüyorum seni..İYİKİ DOĞDUN CANIIIIMMMMMMMM.Anneciğine de çok selam ve hürmetler..Sevginiz bol olsun..

7:09 AM

 
Blogger renkler said...

Gülcüğümmmm sağol canım. Sen de mutlu ol ve kendine iyi bak. Anneciğini de öp benim için canım...

8:56 AM

 
Blogger nimetpamuk said...

demek eşin annene teşekkür ediyor ha:))) vay be:) bunu edize söylemeliyim. ama ediz anneme benim doğumgünümde kalksa teşekkür etse annem hayırdır inşallah diyecektir eminim:)))


nimet

9:01 AM

 
Blogger renkler said...

Nimetçiğim, Allah bozmasın iyi anlaşırlar:-) Sen bence Edizbeye bir söyle:-) Annelerin hoşuna gidiyor...

9:18 AM

 
Anonymous Anonymous said...

Merhabalar,
Dogum gunun kutlu olsun, nice uzun seneleri sevdiklerinle mutlu ve boyle hayat dolu bir sekilde gecirmeni dilerim.

sevgiler,

isil

11:14 AM

 
Anonymous Anonymous said...

Mutlu yıllar..=)

11:34 AM

 
Blogger KUGUU said...

Ilk defa senin bir mailini okurken dan dun oldum SOK oldum:((
Canim benim.
Simdi duz gozle bakinca annenin yaptigi dogru dgl ama o farkinda dglmis bile muhtemelen kolaymi evlat acisi, ama digeri-sen de evlatsin diyecegim ama yapmis iste icinden cikamadim. Tek soyleyebilecegm kasitli degil demek ama bu sende actigi yaraya pansuman yapmazki haklisin. AMA diger yandan sen ona ne mutluluklar ne coskular kattin katiyorsun:) ANNE o.
Canim benim iyiki dogmussun iyi ki dogrumuslar seni tatligevezecgm benm ve iyi ki aramiza katildin...
Pzt allweekend birthday party news bekliyorum ona gore... Kuguboynu:(

1:23 PM

 
Blogger KUGUU said...

Bu arada Abicigine Allahtan rahmet diliyorum:(

1:27 PM

 
Blogger butterfly35bucuk said...

Canım benim iyi ki doğmuşsun, iyi ki varsın....okurken ben de senin gibi ağladım, allah rahmet eylesin çok acı bir olay gerçekten. Allah kimseye evlat acısı göstermesin. Annen acısını paylaşmak için böyle söylemiştir hep, seni üzeceğini aklına getirmemiştir bence.

Umarım çok güzel bir doğumgüü geçirmişsindir.Çok çok öpüyorum seni

2:12 AM

 
Blogger zeyno said...

İyi ki doğmuşsun ve iyiki bu blogu açmışsın:))

Sevdiklerinle birlikte, mutlu, çok mutlu daha nice doğumgünlerin olsun:))
Annene ben de teşekkür edebilir miyim?

8:28 AM

 
Anonymous Anonymous said...

İyiki doğdun sen, doğum günün kutlu olsun nice nice yıllara... sevdiklerin ile birlikte sağlıkla mutlulukla, huzurla...

12:28 AM

 
Blogger cenebaz said...

Biraz geç kalmış bir doğumgün kutlaması olacak ama iyi ki doğmuşsun Renklercim. Hayat garip tesadüflerle dolu. Senin var olma nedenin abinin ölümü. Allah rahmet eylesin. Ama annene de hak ver. Allah kimseye evlat acısı göstermesin. Belki böyle anlatarak acısını hafifletmeye çalışıyordu.

12:40 PM

 
Anonymous Anonymous said...

Doğumgünün kutlu olsun canım. Eminim ailenle çok güzel geçirmişsindir. İşyerindeki kutlamayı da formalite olarak kabul et.

Okuyunca çok üzüldüm. Annen seni bunca zamandır incittiyse, eminim bilmeden olmuştur.
Benim de iki oğlum var, allah korusun aklıma kötü şeyler getirmek istemiyorum, ama ben olsaydım, tekrar çocuk yapamazdım herhalde. Demek ki annen seni çok istemiş. Ama oğlunun acısını da yüreğinde taşıyor. Belki bir psikolağa gitmediği için herkese anlatıp rahatlama ihtiyacı duymuştur. O anlattıkça da sen de duyuyordun tabii.

Bir de kız çocuğu istemen çok doğal. Herkes sıralı olsun ister. Kızı olan erkek, oğlu olan kız ister. Biz de oğlumuzdan sonra ikincisi kız olsun istedik. Ama olmadı. Fakat insanın üzüntüsü anlık oluyor. Çünkü dünyaya getirdiğin yavru ister kız olsun, ister erkek, hiç fark etmiyor. Onu kacağına alıp, sıcaklığını hissettiğin an, zaten gönlünü kaptırıyorsun. İki oğlum da benim aşklarım.
Tabii bazen düşünmüyor değilim, acaba kızım olsaydı nasıl olurdu diye. Fakat küçük oğluma olan aşkım o kadar büyük ki, bana şimdi seçme şansı verseler, yine ailemin en küçük erkekini seçerdim:)

1:11 PM

 
Blogger gazel vakti said...

Doğum günün kutlu olsun.Bende o kadar çok şeyi sorgılarımki zaman geçer anı yaşayamam.Artık bunu yapmıycam derim hep yaparım.Hepimizizn dünyaya geliş sebebi vardır.Kimimiz artık bi kardeşi olsun diye kimiz kazayla kimimizde kürtaj parası denkleştiremedi diye bu böyle uzar da uzar bence.Oğlunla mutlu mesut yıllar dilerim.Anneni yanlış ifade ettiği için kendini bütün kalbinle yüreğinle bağışla.

1:30 PM

 
Blogger renkler said...

Işılcığım, çok teşekkür ederim. Çok güzel dilekler bunlar:-)

Age 35 ciğim, çok sağol canım. E yaş 36 oldu, ben yolun yarısını geçtim.-)

10:35 PM

 
Blogger renkler said...

Kuğucuğum, sağol canım. Tüm hafta bir parti yapmadım tabi ama cuma günüm çok güzel geçti. Postumda anlatacağım zaten. Öpüyorum canım:-)

10:36 PM

 
Blogger renkler said...

Kelebekçiğim, sağol canım... güzel bir doğumgünü geçirdim gerçekten. Annem tabiki de kötü niyetle yapmamıştır. Dedim ya eskiden çocukların duygularının olmadığı düşünülüyordu. Oysa şimdi annemi gör. Torununu bir koruyor, laf ettirmiyor. Küçük Birşey desen çocuğa üzülmüştür yazık diyor:-)

10:38 PM

 
Blogger renkler said...

Zeynocuğum, sağol canım. Gerçekten iyi ki açmışız bu blogları... Psikologdan daha faydalı biliyor musun:-) Anneme senin için teşekkür ederim:-)))

10:39 PM

 
Blogger renkler said...

Kuzineciğim, sağol, güzel dileklerin için çok teşekkür ederim.

10:40 PM

 
Blogger renkler said...

Çenebazcığım, ben zaten yaşgünüm olan haftayı yaşgünü haftası olarak kabul ederim dermişim. Dolayısı ile geç kalmış değil... Sağol canım. Annem için çok zor olduğunu biliyorum. Allah kimseye göstermesin.

10:41 PM

 
Blogger renkler said...

Ayçiçekçiğim, o zamanlar psikoloğa filan gidilmiyordu şimdiki gibi... Belki bunları anlatarak rahatlıyordu. Kimisi kötü şeyleri anlatmayı sevmez, ama onu rahatlatıyormuş.

Kız veya erkek çocuk çok güzel birşey. Bir oğlum daha olsa (aslında bizde iki tane var , bir de eşimin ilk eşinden 17 yaşında oğlu var) hayal kırıklığı yaşayacağımı sanmıyorum. Allah sana iki güzel erkek evlat vermiş, sana bağışlasın onları:-)

10:45 PM

 
Blogger renkler said...

Sevgili Gazel Vakti, çok şeyi sorgulamam aslında. Belki de sorgulamak bazen gerekiyor. Sorgulamazsan aslında seni mutsuz ve rahatsız olan şeyleri görmezden geliyorsun ve bir gün patlama olup açığa çıkabiliyor. Ama şu an pek çok şeyi aştığım için çok sorgulama yapmıyorum diyebilirim. Hayata daha rahat bakabiliyorum...

10:46 PM

 
Blogger Lighter-N said...

Sen kimsenin hayatını çalmadın...Ne tesadüf ki erkek çocuğunu bu şekilde kaybedenlere Allah hep biz kız çocuk veriyor, benim tanıdıklarım öyle en azından, bence bunda bir himkmet var....Senin doğup annene destek olman için gönderilmişsindir belki de, kız çocuk anneye daha iyi yoldaş olur diye, neden böyle düşünmüyorsun da başkasının hayatını çaldım diyorsun ki? Hayır çalmadın canım... Sen gönderildin...

5:58 AM

 
Blogger renkler said...

Lighter cığım, sanırım öyle. Sağol canım:-)

8:01 AM

 

Post a Comment

<< Home